Louis Veen, dé kenner van de Mondriaan-essays (volgens een artikel in de Rijnpost van juist deze dag!) was bij ons in de Westerkerk om ons mee te nemen in die wereld van Mondriaan.
Louis vertelt eerst iets over het ontstaan van zijn fascinatie voor deze kunstenaar en waarom hij promoveerde op het geschreven werk in 2011.
En hoe hij nog steeds onderzoek doet en boeken schrijft, zijn vierde boek wordt op 23 maart gepresenteerd in het Mondriaanhuis in Amersfoort, de oude school van zijn vader waar 150 jaar geleden dus de geboortewieg van de schilder stond!
Als leraar kunstgeschiedenis (later cultuurgeschiedenis) werd Louis getriggerd door het schilderij “compositie met twee lijnen” uit 1931.
Probeer je leerlingen maar eens uit te leggen, dat dat Kunst is..
Louis was geïnteresseerd in zijn kunst maar ook in zijn ideeën over kunst en samenleving.
En ging zich meer en meer verdiepen in zijn essays, die daar juist over gaan en een breder publiek bereikten.
Kunst moet universele schoonheid uitdrukken! Zowel in tekst als beeld.
Nieuwe Kunst, het nieuwe leven, maatschappij van evenwicht, zuivere evenwichtige harmonische verhoudingen.
Hij noemde dit nieuwe beelding of wel neoplasticisme! In 1908 werd hij lid van de Theosofische Vereniging.
Mondriaan (geboren op 7 maart 1872 in Amersfoort) leefde achtereenvolgens in Parijs en in Laren (tijdschrift de Stijl), Londen en uiteindelijk in New York, waar hij in 1944 overleed.
Vrouwelijk/materie: horizontale lijnen en de kleuren rood, geel en blauw! Mannelijk/de geest: verticale lijnen en de kleuren zwart, grijs en wit.
Hij stond voor een maatschappij-ideologie, waarin dit denken en de kunst in alle gebieden (ook in de muziek) worden geïntegreerd.
Die muziek, die hem inspireerde bij het maken van zijn kunst was wel heel bijzonder:
Neoplastische muziek, “bruiteurs futuristes italiens, jazz, dansmuziek, film, theater en Boogiewoogie (zijn laatste schilderij)!!
In Laren kwam Mondriaan in Hotel Hamdorf om te dansen, men noemde hem wel “de dansende Madonna”, hij hield erg van de Foxtrot!
Hierover vertelt Louis voor de pauze op zijn welbekende enthousiaste manier!
Na de pauze laat hij ons verschillende muziekstukken horen, Zola’s hierboven benoemd.
Ondersteund met oude filmpjes, heerlijke muziek en voorbeelden van al die inspiratiebronnen voor Mondriaan!
Deze was zelf in het bezit van een grammofoon, en een behoorlijke platencollectie, bijzonder gezien zijn niet al te rooskleurige financiële situatie.
Want beroemd en erkend werd hij eigenlijk, zoals zoveel kunstenaars, pas na zijn dood.
Een bijzonder mens met bijzondere ideeën en nog steeds een bron van inspiratie voor Louis Veen, het volgende boek is alweer in de maak!